Theater & Concerten

Into the Woods: één sprookje, waarin alle sprookjes samenkomen

Men neme een beetje Roodkapje, een snufje Bonenstaak, een grote homp Wolf, twee theelepels charmante prinsen en een paar prinsessen. Hussel alles door elkaar, voeg een gemene heks toe en voíla: je hebt een musical genaamd Into the Woods. Na ruim twee maanden geen musical te hebben gezien, was het dinsdag toch wel weer eens tijd om een bezoekje te brengen aan het theater. Ik ben in Eindhoven naar Into the Woods geweest. Het is een musical gemaakt door Stephen Sondheim. Het enige wat ik daarvan ken is Sweeney Todd , de film. Dus ik was al voorbereid op een vrij serieus stuk.

Eenmaal daar konden we plaatsnemen op rij 1, jawel, van de vrij kleine zaal. Het is een kleine productie, die goed geschikt is voor kleinere theaters. Voor ons zien we het podium met daarop een krukje, een paar puzzelstukken, een doek en een hele hoop boombladeren op de vloer. De eerste akte begint met de verteller die begint met de magische woorden: Er was eens…..Het verhaal wordt ook verteld als een sprookje. De verteller komt dan ook door het hele stuk terug. Het verhaal is gebaseerd op de sprookjes van Grimm. Er is het bakkersstel, die graag een kindje wil, maar er rust een vloek op het huis. De heks die hier verantwoordelijk voor is denkt de oplossing te weten en stuurt ze het bos in om een witte koe, een rode cape, glazen muiltjes en haar als vlas te gaan zoeken. Ondertussen zien we ook Assepoester die graag naar het bal wil, maar liever geen prins wil hebben. Zij vlucht door het bos van het paleis terug naar huis. En dan hebben we ook nog Sjaak, een nogal simpele jongen die zijn melkwitte koe moet verkopen, omdat er geen melk uit komt en hij er dus toch niets aan heeft. Zijn moeder stuurt hem het bos in. Raponzel woont in het bos in een toren. Om haar prins bij haar te laten moet ze haar haren laten zaken. En als laatste is daar dan Roodkapje, die uiteraard naar haar grootmoeder gaat. In het bos komt iedereen elkaar tegen en probeert ieder zijn eigen wensen te vervullen. Alles loopt wel een beetje door elkaar heen, dus het is wel heel erg opletten. Er wordt vaak heel snel gezongen, maar de flinke dosis humor die erin zit maakt dat weer een beetje goed.

Wanneer het stuk na de pauze weer begint heeft iedereen zijn beoogde wens vervult, maar dan is de vraag worden ze er ook gelukkiger van. En dan loopt er ook nog een verdwaalde reus rond, die wraak komt nemen op degene die haar man vermoord heeft. En hoe maak je dan een reus op het podium, nou gewoon heel simpel. Je zet gewoon iemand voor een lamp neer en de schaduw wordt dan heel groot weergegeven op een doek. Het decor bestond uit vrij simpele dingen, maar dat stoorde niet, het werd wel evengoed een volwaardig verhaal. De hele tweede akte vond ik lang niet zo goed als de eerste. Er waren wel een paar grappige momenten, zoals de prinsen van Raponzel en Assepoester die er beide een tweede vrouw op na houden. Raponzels prins gaat liever naar Sneeuwwitje en die van Assepoester gaat liever naar Doornroosje. Maar over het algemeen was het eerste gedeelte een stuk leuker om naar te kijken. Het verhaal eindigt ook, waardoor je echt denkt wat er nog zou moeten gaan komen. Maar over het algemeen vond ik het een erg leuke en vermakelijke voorstelling. Dit komt ook door het erg goede en vaak ook erg komische acteerwerk van Annick Boer (Assepoester) en Lone van Roosendaal (de Heks). Ook Remco Vrijdag (wolf en Assepoesters prins) is mij erg mee gevallen. Al met al was het een aparte maar toch leuke musical.

Into the Woods
Musical
14 september 2010
Parktheater Eindhoven
Was te zien in seizoen 2010/2011
Lone van Roosendaal, Remko Vrijdag, Annick Boer, Michelle van de Ven
M-Lab

Previous Post Next Post

You Might Also Like

No Comments

Leave a Reply

CommentLuv badge